Recomendamos: As fauces feroces, de Emma Pedreira

As fauces feroces, de Emma Pedreira, é unha novela publicada por Baía Edicións.

“Todo é cuestión de posicións. E de preposicións. Ela escribe contra a súa nai, entre a culpa e a vitimización e Elsa faino sobre a súa relación con alguén que pasou fugaz mais deixou ruínas ao seu paso. Benedetta próstrase ante Bartolomea e esta acouga canda o corpo da monxa compañeira. A través dos séculos que as afastan, as catro mulleres –e unhas quinta e sexta que se intúen–, compoñen un tapiz reflexivo sobre a maternidade, a sexualidade, a diversidade nos afectos e o libre albedrío. Unha composición feroz e íntima, desde o interior de catro mulleres que falan entre elas e sobre elas como o farían consigo mesmas, para procurarse.
Entre a ficción e a realidade histórica, As fauces feroces enlaza unha reflexión actual sobre a relación nai-filla co histórico proceso á monxa italiana Benedetta Carlini durante a Contrarreforma.”

Advertisements

Recomendamos: Na defensa dos animais, de Óscar Horta

Na defensa dos animais, de Óscar Horta, é un ensaio publicado por Axóuxere Editora.

“Interesante ensaio que nos confronta cunha cuestión fulcral: dar pleno respecto só aos seres humanos é unha forma de especismo, nome aplicado á discriminación –análoga a outras coma o sexismo ou o racismo– dirixida cara a quen non pertence a unha certa especie. De resultas do especismo, billóns de animais son explotados e matados de xeitos horrendos. A través dunha intelixente concatenación de argumentacións éticas, exploradas nas súas variadas formas e modos, este libro convídanos a mudar esa situación, póndonos do lado daqueles que non tiveron a sorte de naceren humanos, e dando o paso que precisan, a prol da súa defensa.”

Aquí pode lerse un fragmento da obra.

Recomendamos: Dragal V. O segredo do dragón, de Elena Gallego Abad

Dragal V. O segredo do dragón, de Elena Gallego Abad, é unha obra publicada por Xerais.

“Nalgún lugar da costa galega os dragalianos exploran os seus poderes. Híbridos entre humanos e dragóns, invisibles ao ollo humano durante milenios, poderán eludir a tecnoloxía do século XXI? Mentres o cabaleiro alquimista ensaia a fórmula que garantirá a supervivencia da estirpe, as damas da Fraternidade alíanse para protexer a xestación dunha nova criatura. Pero os inimigos do dragón non descansan: o achado dun pergamiño que desvela a existencia das catacumbas pode supor o desastre. Que sabían os trobadores do tesouro de Dragal? Intensa, sorprendente, máxica, adictiva… Dragal V explora os límites entre realidade e ficción científica para satisfacer os fans máis esixentes do universo dragaliano e conquistar novos lectores. «Só quen se mergulle no sangue da lúa descubrirá o segredo do dragón.»”

Recomendamos: Hotel para coleccionistas discretos, de Diego Giráldez

Hotel para coleccionistas discretos, de Diego Giráldez, é unha obra publicada por Galaxia.

“Nas altas esferas de poder da patria só hai psicópatas.
Neuróticos antolladizos que manifestan a súa absoluta carencia de empatía coa sociedade a través do coleccionismo de caprichos. A soidade empurra á empresaria Amalia Valverde a integrarse neste grupo de coleccionistas discretos e poderosos, mais a súa morte pon en marcha un novo reto a través da súa filla, Lara, e o seu amigo Andrés Caibo: reunilos no hotel Continente cun fin esperanzador.
Hotel para coleccionistas discretos é unha novela coral apegada á actualidade que deixa no aire máis preguntas que respostas nas súas múltiples lecturas. ¿Ata onde son quen de chegar por manter o seu status de poder os coleccionistas discretos? ¿Pode unha patria fráxil soportar os seus antollos?
Cun estilo moi persoal, onde resaltan a pulcritude expresiva e o dominio da palabra, Diego Giráldez pescuda na relación entre a literatura ficcional e a actualidade máis crúa, retorcendo a realidade con doses de humor e atmosferas delirantes.”

Pode lerse a crítica feita por Xosé Manuel Eyré no seu blogue, aquí.

Recomendamos: #NãoMeKahlo. Feminismo além das redes

#NãoMeKahlo. Feminismo além das redes, é unha obra publicada por Através Editora.

“Este livro tem a sua semente num Hashtag, #MeuAmigoSecreto, cuja intenção era chamar a atenção sobre o machismo daquelas pessoas mais próximas a nós: colegas de trabalho, namorados, amigos, chefes… e serviu para muitas mulheres partilharem os seus relatos gerando numerosas interações.
O coletivo Não Me Kahlo foi a espoleta deste Hashtag e com este livro dão continuidade à energia que gerou. Em doze capítulos, elaborados sobre sólidas pesquisas estatística e bibliográficas, analisam temas como a construção da feminilidade, as mulheres negras, o empoderamento, a sexualidade, a desmitificação da maternidade, a cultura da violação ou os padrões de beleza.”

Recomendamos: Fornelos & Fornelos: terceira fundación, de Xerardo Quintiá

Fornelos & Fornelos: terceira fundación, de Xerardo Quintiá, é unha obra publicada por Edicións Xerais.

VII Premio de poesía Manuel Lueiro Rey.
A través dunha arquitectura sólida e un universo poético enlazado na mellor tradición literaria occidental e galega, Xerardo Quintiá ofrece en Fornelos & Fornelos: terceira fundación un poemario entendido como unha proposta aberta, non pechado en si mesmo, que se revela como o fragmento dun corpo poético concibido como Obra Única. Aquí, a palabra procura redimir os espazos físicos e espirituais que o tempo converteu en ruínas, que non son outra cousa que a metáfora da propia vida. A ruína doe porque é ferida e só a través da palabra pode ser asumida dun xeito racional e á vez emotivo. Ese é o encargo do poeta: sacar á luz o que permanece agochado baixo os restos do derrubamento a través dunha escrita afastada de dogmas, que se abre ao ritmo do alento co que respira.”

Recomendamos: Un libre favor, de Chus Pato

Un libre favor, de Chus Pato, é unha obra publicada por Galaxia.

“Quen lea esta obra hase atopar coa poesía nun estadio material, de cousa. Non esa poesía que está dentro dunha urna e non se pode tocar. Ao contrario, a sensación da apalpar algo maleable e ao tempo firme, sereno e desacougante, inasible e propio. A sensación dunha apropiación que non é propiedade. Poesía cun ton e unha intención, cunha forma e unha música que, con distorsións e melodías varias, se escoita como tal. A materia poética como iso que podemos tocar e nos afecta mais do que non nos podemos apropiar. Esa é a finalidade dos obxectos: deixar de amosarse como un mecanismo puro, darse a quen os contempla, a quen por iso parecen facerlle un favor libre, desinteresado. A beleza á o indicio desa relación.”

Aquí pode verse unha entrevista á autora na Televisión de Galicia.