Recomendamos: Catro cartas, de Xabier P. DoCampo

Catro cartas, de Xabier P. DoCampo, con ilustracións de Fino Lorenzo, é unha obra publicada por Xerais.

“Enfiadas nas súas vivencias, estas cartas son mensaxes de amor arredor da lectura. Cinco pretextos para compartir ese mundo marabilloso da literatura, a palabra, a ficción…”

Esta é reseña crítica de Ramón Nicolás no seu blogue, Caderno da crítica.

Recomendamos: Feminino singular, en plural, de Concha Blanco

Feminino singular, en plural, de Concha Blanco, con ilustracións de Laura Romero, é unha obra publicada por Baía Edicións.

“É ben sabido que a historia ten unha débeda coas mulleres. Moitas foron silenciadas, invisibilizadas ou agochadas por pertenceren a ese xénero tantas veces proscrito.
É tempo de cambio, de erguer a voz, de devolverlles o que foi delas, de crear futuro e restaurar (na medida do posible) aquel pasado.
É tempo de equidade. Por iso este libro, de xustiza poética, vai por e para elas, mulleres pioneiras, valentes e loitadoras.
Feminino singular, en plural é un canto agradecido a mulleres que loitaron individualmente e con moitos atrancos pola súa colectividade.
Non cesaron na súa afronta para intentaren acadar una sociedade máis afable, xusta e de igualdade. Sabela e Roi, unha nena e un neno coma vós, son os primeiros en faceren o percorrido por estas páxinas. Acompañádelos?”

Carabela, de Paula Carballeira, visto por Olaia

Carabela é unha obra de Paula Carballeira, publicada por Galaxia.

Esta é a lectura feita por Olaia (10 anos):

“Carabela era unha gran cociñeira dun barco, como fora o seu avó. A ela encantaballe navegar, pero un día, o mar púxose bravo, coma nunca antes, e empezou a tronar, ate que o barco naufragou. Carabela salvouse, e acabou nunha illa de PLÁSTICO. Entón ocorréuselle facer unha nena con plásticos (o único que había), para estar acompañada.
E aquí comeza a aventura!!!!”

Recomendamos: O derradeiro libro de Emma Olsen, novela gráfica de Berta Dávila e Pablo Prado

O derradeiro libro de Emma Olsen, de Berta Dávila e Pablo Prado, é unha novela gráfica publicada por Galaxia.

“Logo do éxito recollido pola novela de Berta Dávila, a autora, abeirada á pluma certeira de Pablo Prado, ofrécenos esta novela gráfica. De novo os mesmos personaxes atrapados polas paixóns da alma máis contraditorias. Capaces de amar, de odiar, de agochar segredos que só poden saír cando a vida chega á súa fin.
Escritora e debuxante en simbiose incrible para facer unha novela nova que, sendo a mesma, é radicalmente diferente.”

Recomendamos: A formiga destemida, de María Reimóndez

A formiga destemida, de María Reimóndez, ilustrado por Iván Sende, é un libro publicado por Xerais.

“Unha formiga curiosa e valente decide afastarse do seu formigueiro para vivir novas experiencias. Polo camiño vaise atopar con animais que nunca vira e aprenderá a facer cousas que xamais imaxinara: tocar música, flotar na auga, voar… Tamén saberá da existencia dos humanos: serán tan malvados como contan? Sen temor ao descoñecido, está disposta a descubrilo por ela mesma. Unha fábula sobre a ansia de coñecemento e sobre a importancia de afrontar a vida sen prexuízos que nos limiten.”

Recomendamos: Os camiños do vento, de Xavier Estévez

Os camiños do vento, de Xavier Estévez, ilustrado por Xosé Cobas, é un libro publicado por Xerais.

“Lucas e Sara comezan o novo curso xuntos no instituto. O cambio á ESO non será doado, e menos cando un novo misterio peta nas súas portas. Unha pequena ladroa de peixe aparece no peirao onde adoitan ir pasear. Na súa pescuda por descubrir quen é esa rapaza, aprenderán a ver o mundo con outros ollos e coñecerán dous novos amigos e a odisea que viviron ata chegar á vila: unha viaxe a través dos camiños do vento.”

Recomendamos: Ola! Son un bicho bóla!, de Elvira Ribeiro

Ola! Son un bicho bóla!, de Elvira Ribeiro, e ilustracións de Noelia González Caamaño, publicado por Apiario.

“É un libro para prelector*s e primeir*s lector*s, para explorar a soas ou ler xunt*s. Un libro para rir e descubrir as habilidades dos bichos bóla que viven ao redor do mundo.
Por que ler?
– Porque Elvira Ribeiro e Noe Caamaño conseguen total complicidade entre texto e ilustración.
– Porque os bichos bóla non teñen comezo nin fin.
– Porque a diversión neste caso vai da man da unión e do colectivo.
– Porque nestas páxinas a comunidade constrúese dende a diversidade.”

Recomendamos: Distancias, de Tamara Andrés e Marcos Viso

Distancias, de Tamara Andrés e Marcos Viso, é unha obra publicada por Galaxia.

Distancias é un artefacto poético concibido por Tamara Andrés e Marcos Viso, un álbum ilustrado sen fronteiras nin idades, unha pregunta constante, un deixarse levar.
Despois do sobre viaxeiro Bicos, laranxas e un feixe de pensamentos, Distancias é o segundo froito de Cartas ás 12, un proxecto que os dous creadores idearon para experimentar, para asombrarse, para establecer un diálogo sen xerarquías entre texto e ilustración, para amosar a literatura como unha arte en acción.”

Recomendamos: Formig4s. Misión Camiño de Santiago, de Pere Tobaruela

Formig4s. Misión Camiño de Santiago, de Pere Tobaruela, con ilustracións de Andrés Meixide, é unha obra publicada por Xerais.

“FORMOS4, FORX4N, FORNEL4 e FORM4IL son os catro integrantes dos FORMIG4S, unha brigada especial que vai ata calquera recuncho do mundo para esclarecer os casos máis enigmáticos e complicados. En Misión Camiño de Santiago os FORMIG4S investigan o estraño roubo dos restos do apóstolo Santiago. E para chegar ao fondo do asunto, han facer unha peculiar peregrinación no tempo: viaxarán polo camiño que, segundo conta a lenda, os discípulos do apóstolo percorreron para levar o corpo petrificado do seu mestre ata Compostela.”

Recomendamos: Lúa en Ningures, de Beatriz Maceda

Lúa en Ningures, de Beatriz Maceda Abeleira, é unha obra publicada por Xerais, con ilustracións de Laura Veleiro.

“As casas da rúa que Lúa percorría todos os días para ir ao colexio, á pastelería, á tenda de xoguetes ou ao bar onde o seu avó xogaba ao xadrez empezaron a desaparecer, esnaquizadas. Lúa e a súa familia vense na obriga de fuxir do horror da guerra e instálanse en Ningures, un campo de refuxiados onde semella que xa non queda esperanza. Porén, vai ser nese lugar onde Lúa descubra cales son os valores realmente importantes na vida das persoas.”