Recomendamos: Lingua guapa. Cantos que contan…, de Fina Casalderrey

Lingua guapa. Cantos que contan…, de Fina Casalderrey, en coautoría con Néstor Blanco, é un libro-CD publicado por Galaxia.

“Teño unha lingua moi longa con quilómetros de historia. Leva palabras de azucre que aturuxan na memoria.
Velaquí esta LINGUA GUAPA para voarmos por todas as músicas do mundo, a través dunha serie de traballos audiovisuais compostos a partir de poemas e textos da escritora e académica da lingua Fina Casalderrey, musicalizados por Néstor Blanco.”

Recomendamos: Virtudes (e misterios), de Xesús Fraga

Virtudes (e misterios), de Xesús Fraga, Premio Blanco Amor de novela en 2019, é un libro publicado por Galaxia.

“Contar a emigración desde a parte dos retornados. Velaí o obxectivo que se propuxo Xesús Fraga ao encetar esta novela que é, sobre todo, o relato dunha epopea como a que protagonizaron tantas mulleres galegas que, levadas pola adversidade, rematan percorrendo o mundo á procura dun futuro mellor.
Xesús Fraga constrúe unha historia que se centra nas vicisitudes dunha familia das Mariñas coruñesas marcada pola emigración, historia que tamén é a da segunda metade do século XX, e que vai medrando coma quen vai pintando un lenzo a base de sensacións, recordos, fotografías, o diario dunha nai e a voz das testemuñas que poden contar. Unha obra que ten moitas lecturas e moitos vieiros, polos que o autor nos leva coma se fosen as liñas do metro de Londres, a cidade ao redor da que gravitan os personaxes da novela. É, tamén, a historia dun neto asombrado e dunha avoa poderosa. A historia dos que marchan e que, cando regresan, nin eles son os mesmos nin a terra que deixaron é a mesma.”

Recomendamos: Porque te quero, de Baldo Ramos

Porque te quero, de Baldo Ramos, é un libro de poemas orientado sobre todo a público infantil e xuvenil, publicado por Galaxia.

“Lese practicamente igual de esquerda a dereita que de dereita a esquerda. Estes poemas son reversibles.”

Aquí pode verse o vídeo da presentación do libro en Vigo:

Recomendamos: Distancias, de Tamara Andrés e Marcos Viso

Distancias, de Tamara Andrés e Marcos Viso, é unha obra publicada por Galaxia.

Distancias é un artefacto poético concibido por Tamara Andrés e Marcos Viso, un álbum ilustrado sen fronteiras nin idades, unha pregunta constante, un deixarse levar.
Despois do sobre viaxeiro Bicos, laranxas e un feixe de pensamentos, Distancias é o segundo froito de Cartas ás 12, un proxecto que os dous creadores idearon para experimentar, para asombrarse, para establecer un diálogo sen xerarquías entre texto e ilustración, para amosar a literatura como unha arte en acción.”

Recomendamos: Ricardo Carvalho Calero. O anxo da terra, de Henrique Rabuñal

Ricardo Carvalho Calero. O anxo da terra, de Henrique Rabuñal, é unha obra publicada por Galaxia.

“Da maneira que na novela Scórpio diversos narradores constrúen a biografía do protagonista, así neste libro diferentes narradores iluminan o conxunto da obra literaria, lingüística ou filolóxica de Carvalho Calero e as sucesivas etapas biográficas.
Os anos infantís en Ferrol, a vida universitaria e política xa na compaña de María Ignacia Ramos Díez, a guerra e o presidio, a dura posguerra e a fértil xeira de Fingoi, o seu labor académico, a súa entrega a Galaxia e o período da docencia universitaria. Tamén o ciclo vizoso como profesor xubilado e a incesante presenza e reivindicación de Ricardo desde o seu pasamento até os nosos días.
Escritor precoz e total durante seis décadas, entregado militante do nacionalismo republicano, intelectual brillante e libre sempre entregado á nosa cultura, Carvalho Calero ocupa un dos lugares máis sobranceiros na historia galega do século XX. Podemos afirmar del o que el dicía de Otero Pedrayo. Contra Carvalho Calero non se pode construír o noso país.”

Recomendamos: Mulleres que (nos) dan que pensar, de África López Souto

Mulleres que (nos) dan que pensar, de África López Souto, é un ensaio publicado por Galaxia.

“Por fortuna, ao longo das últimas décadas vanse destapando nomes femininos nos que fixar a mirada e sobre os que resta moito por escudriñar.
Cómpre sacar á luz mulleres que foron agochadas, esquecidas, banalizadas. Pararnos a pensar con elas e sobre elas. Aprender das máis coñecidas, pero sobre todo das moitas próximas. Coñecer que existiu unha oceanógrafa como Ángeles Alvariño, a primeira almiranta, Sabela Barreto; a primeira farmacéutica galega, Manela Barreiro, as primeiras universitarias. A enumeración é longuísima e aínda será máis. Ampliala é unha forma de construír sororidade, de dar pasos sen ter que ser sempre pioneiras. Tamén seguidoras, seguidores. De moitas desas mulleres, fala este libro.”

Recomendamos: Brevedume, de Xurxo Borrazás

Brevedume, de Xurxo Borrazás, é unha obra de ensaios e pensamentos publicada por Galaxia.

“A Borrazás gústalle pensar que o autor deste libro é el, cando menos unha sorte de primus inter pares nunha táboa redonda na que sentan desde Epicuro a Andy Warhol pasando por Oscar Wilde, Pasolini e Josep Pla, entre moitos outros. Se na cuberta o único nome é o seu, débese a custións de espazo. Pola súa banda, é a economía do tempo a que artella e determina o percorrido das reflexións irónicas, os paradoxos elucidatorios e as certezas imperfectas anotadas desde 1998 a 2018. O libro segue un percurso: o da relación entre quen escribe -e cre que pensa- e o mundo, esa existencia estraña que o escritor ten diante e á que custa manterlle o paso, e o pulso, un mundo que o autor confronta unhas veces con delectación, outras con perplexidade, algunhas con xenreira. As máis, co humor dun desenganado a quen non lle falta achego polo que observa e como homenaxe ás posibilidades que xorden de combinar a razón e a imaxinación nun molde literario. Laiábase Talleyrand de que non dispuxera de tempo abondo para ser breve. O autor desta Vida feita anacos tívoo, velaquí vinte anos estrullados, dixeridos e deitados no papel, que a bo seguro han ter continuidade porque, mentres haxa abraio, haberá literatura.”

Recomendamos: O viaxeiro perfecto, de Iván García Campos

O viaxeiro perfecto, de Iván García Campos, é unha novela publicada por Galaxia.

“Mario, un condutor, e Raimundo Martín, un ancián nada corrente, coinciden nunha ambulancia. Sen que ningún dos dous o pretenda, quedan unidos por un vencello inexplicable, coma se compartisen inconscientemente a solución dun enigma.
Ese vínculo descoñecido vainos levar a facer unha viaxe, a derradeira viaxe de Raimundo. A vida de ambos vaise despregar conforme o coche percorre quilómetros. O tempo estenderase polo espazo coma quen desenrola unha alfombra na que os debuxos parecen estar dispostos seguindo a orde do azar. O viaxeiro perfecto amosa non como son as cousas en realidade senón como son realmente as cousas, tendo en conta que, as máis das veces, coma nas aventuras de ficción, a vida é accidentada e está dominada polas circunstancias. Cunha prosa ateigada de revelacións e faíscas inesperadas, da que o humor tamén forma parte, o autor de O imposible de desatar (Premio Blanco Amor 2010) crea dous personaxes inesquecibles, na xinea de James Boswell e o Dr. Johnson, para introducirnos no que é unha insólita novela de viaxes.”

Recomendamos: Troglo & Dita, de Fon

Troglo & Dita, de Fon (Fonso Barreiro), é unha novela gráfica publicada por Galaxia.

“Troglo & Dita son dous personaxes prehistóricos pero moi divertidos.
Fon, o seu crador, imaxina como sería todo no tempo dos dinosaurios, cando seres humanos e bechos horripilantes compartían o planeta. Xa sabemos que iso non sucedeu!” Pero nin a Troglo nin a Dita lle importa. A ti, verás que tampouco. Troglo é moi brután pero enxeñoso. E Dita ten cabeciña. Menos mal!.”

Recomendamos: Carrusel, de Berta Dávila

Carrusel, de Berta Dávila, Premio Manuel García Barros en 2019, é unha obra publicada por Galaxia.

“Unha escritora que atravesa unha crise creativa decide elaborar un relato do seu percurso vital coa intención de encontrarlle sentido a un pasado difícil, marcado pola doenza mental que padece. Enfrontar as propias pantasmas nun libro lévaa a mergullarse no pouso íntimo das vivencias que o tempo deixou atrás e nas afinidades ignotas e inusitadas que elaboran as lembranzas da súa historia familiar e persoal. Só así será quen de afondar na súa condición de enferma, na súa relación co imprevisible tío Carlos, que sofre a mesma doenza, e tamén na súa experiencia coa maternidade e coa perda de seres queridos. É posible que iso a axude a dar significado ao pasado e a entender o futuro, mais ningún futuro está escrito e, moito menos, o de quen escribe para intentar salvarse.”