Recomendamos: As miñas nanas negras, de Amalia Lú Posso Figueroa

As miñas nanas negras, de Amalia Lú Posso Figueroa, é unha obra publicada por Kalandraka Editora, con tradución de Isaac Xubín.

“Nacín e crecín en Quibdó, molloume a chaparrada, apertoume a calor, o vento ergueu as miñas saias enchoupadas de suor. O pacó e o manduro deron recendo ao meu espazo,o borojó e o marañón puxeron sabor na miña lingua. O río Atrato levou os meus ollos a viaxar, a chirimía coa súa música ensinoulle ao meu corpo amexerse e as miñas nanas negras encheron de fantasías as interminables tardes cheas de relatos barulleiros, acariñándome ao mesmo tempo que gurgullaban as palabras no seu zigzag. Nese intre non o imaxinaba, sóubeno despois: as miñas nanas negras ensináronme a gozar ao milímetro da riqueza do meu corpo, metéronme na loucura de gozar con todos os ritmos que teno meu corpo…
As miñas nanas negras recompila 25 contos cos que a autora lle rende homenaxe á narración oral da súa rexión natal, o Chocó colombiano, situado entre o Caribe e o Pacífico. Cada historia -que rescata da memoria da nenez- é un canto alegre á vida, partindo do ritmo e do baile como principais argumentos. As protagonistas destes relatos imaxinativos son mulleres de raíces afrocolombianas nas que ese ritmo vai asociado a unha parte concreta do corpo: a boca, o corazón, as nádegas, as cadeiras…
Sensualidade e elegancia son os sinais de identidade destes textos festivos, contados orixinalmente no dialecto chocoano que se fala no norte do litoral pacífico, e recuperados por escrito para que as lectoras e lectores de calquera parte do mundo poidan imaxinar ese abano de movementos, descritos con palabras tropicais e envolventes.
Amalia Lú Posso Figueroa transporta o público ata a selva e os ríos turbios do Chocó para facelo partícipe do deleite sensorial, dos sabores e das sonoridades que se poden atopar nese paraíso, incitándoo a erguerse e a danzar ao pulso dos tambores e das chirimías típicos dese territorio.
Con esta obra ten participado en numerosos festivais por todo o mundo, nos que a autora conta que o seu libro non é un estudo etnográfico da cultura negra do Chocó, senón un intento por rescatar a memoria oral desa rexión, onde a pel dos seus habitantes é negra, ondea terra é fértil, e os días transcorren coa cadencia das nanas.”

Aquí pode lerse un fragmento da obra.

Advertisements

Recomendamos: Feliz Idade, de Olga Novo

Feliz Idade, de Olga Novo, é unha obra publicada por Faktoría K, de Kalandraka Editora.

“Versos dun presente puro e esperanzado que tenden pontes interxeracionais, entre pasado e futuro. Neta, filla e nai recreando -con lume libertario- un mundo rural, telúrico e ancorado na patria.”

Pode lerse aquí a recensión de Lecturafilia.
Nesta ligazón pode accederse a varios textos da obra.

Recomendamos: A Torre, de Antonio Sandoval

A Torre, de Antonio Sandoval, é un libro publicado por Kalandraka Editora.

“Sensacións, descricións da natureza, relatos míticos e históricos, reflexións sobre como mudar o xeito de relacionarnos co medio que nos rodea. Lecturas ao Natural cunha protagonista: a Torre de Hércules.”
Aquí pode lerse un fragmento da obra.

Recomendamos: Cervatos, de Lucía Novas

Cervatos, de Lucía Novas, é unha obra publicada por Kalandraka.

“A obsesión pola beleza do efémero, dos obxectos superfluos e das atmosferas kitsch está na cerna deste volume.
Compóñeno versos lanzados desde o lugar estético do videoclip e, por tanto, xenerosos en golpes de música e imaxes. Son reflexo dun mundo urbano, nocturno e inhóspito. Mais tamén o espello dunha realidade mutuamente contaxiada pola lentitude da aldea, porque a destas páxinas é unha voz poética híbrida, irmá da mestizaxe, filla das marxes e neta da periferia.
E aparece a técnica da colaxe e o recurso ao enxerto, no hábitat do fragmentario. Todo iso ao servizo dunha crítica á posmodernidade que non exclúe, asemade, a adicción
aos seus ouropeis. E aparecen Brancaneves sinistras, Alicias marabillosas e algún Peter Pan a unha bocalada de se perder para sempre.
Porque somos, tras a defunción dos grandes relatos, seres ensarillados no amor e nos seus xogos. Cervatos alleos -na distracción e a fraxilidade- ao teimudo, fascinante e implacable paso do tempo.”

Aquí pode lerse a recensión de Ramón Nicolás, no seu blogue Caderno da crítica.

Recomendamos: Radio BuleBule, de Paco Nogueiras

Radio BuleBule é o novo traballo musical, en formato de libro-CD, de Paco Nogueiras, publicado por Kalandraka.

“O medio radiofónico inspira as 12 cancións deste novo libro-cd-dvd no que volven participar o ilustrador David Pintor e José Miguel Sagüillo dirixindo os videoclips que, como novidade, forman unha curtametraxe. Os temas dispóñense ao xeito da grella de programación dunha peculiar emisora na que non faltan sintonía de entrada, axenda cultural, magazine de variedades -tendencias, ciencia, natureza…-, música, faladoiro, noticias, información deportiva e previsión meteorolóxica.

Conta cun limiar de Xurxo Souto, e epílogo de Ponte… nas ondas!, e as colaboracións dos xornalistas Ana Romaní, Xabier Fortes, Xosé Manuel Pereiro, María Xosé Rodríguez, Susana Pedreira, Tino Santiago, Fernanda Tabarés, Ainhoa Apestegui, Pablo Lago, Henrique Sanfiz, María Solar e Emilio Españadero.”

Agni e a chuvia, de Dora Sales, visto por Olaia

Agni e a chuvia é unha obra de Dora Sales, publicada por Kalandraka.

Esta é a lectura feita por Olaia:

“Agni era unha nena que vivía en Bombai. Ela tiña que facer sempre o mesmo, menos os domingos, que era o día da froita e o peixe, pero un día que ía á lavandería do señor Cumá foi por outra rúa, e había unha casa que tiña un cartel.
Naquel cartel, díxolle o irman maior, que era o único que sabía leer, que poñía “Escola infantil Pipelica”. E foi co seu mellor amigo a descubrir que podía pasar alí dentro,e pasou que o seu irmán entrou alí, e non os víu.
Un domingo había un prato máis na mesa. Alguén tocou a porta. Era o seu irman, cunha chica, e díxolle imos levar á túa irmá á Escola Pipelica.”

Olaia, 7 anos.

Recomendamos: Diario de Crosses Green, de Martín Veiga

Diario de Crosses Green, camisa crossesde Martín Veiga, é o novo libro de poemas do autor galego residente en Irlanda, publicada por Faktoría K (Kalandraka), con ilustracións de María Maquieira.

O tempo e os seus misterios, os lugares como estampas da memoria, ecos cosidos en verso coas brétemas de Irlanda.

Aquí pode lerse un pequeno adianto do poemario.