Recomendamos: Notas sobre a extinción, de Marta Dacosta Alonso

Notas sobre a extinción, de Marta Dacosta Alonso, é unha obra publicada por Galaxia.

“Esta obra nace da capacidade de asombrarnos e descubrirmos a fermosura das pequenas cousas, de comprobar, unha vez máis, que a poesía é quen de borrar os límites do tempo e o espazo e de fixar, coma unha alfaia imprescindíbel, cada unha das palabras que nos construíron e nos negamos a perder. Poesía-antídoto. Poesía-paz. Contemplar e reconciliarnos coa vida. Descubrir que a beleza aínda é posíbel. Retela canda nós.”

Recomendamos: Dun lago escuro, de Marta Dacosta

Dun lago escuro, Marta Dacosta Dun lago escurolibro de poemas de Marta Dacosta, foi publicado por Edicións Xerais.

Foi Premio Johán Carballeira 2013. A nadadora é a metáfora das mulleres e homes que atravesamos un lago escuro como o tempo que vivimos. A nadadora, de costas, fixa a súa atención na luz do ceo, prefire ignorar que por baixo da tona da auga hai un fondo escuro en que podrecen os cadáveres, en que se ocultan as verdades pestilentes. Este poemario é unha reflexión aceda sobre a implicación e a aceptación, sobre o descoñecemento e o desinterese. Os poemas do libro fálannos da mentira, do dano, da descomposición social. As imaxes, surrealistas, como soños xeroglíficos, anúnciannos a realidade. E a auga é auga sólida sobre a que transitamos en equilibrio, torrentes de auga para varrer o refugallo que nos inunda; augas quietas que nos afogan. Existe a verdade? Quen e como a constrúe? Ou vivimos na mentira dunha realidade aparente?”

Podedes ver a crítica desta obra feita por Ramón Nicolás aquí.

Recomendamos: Aprendendo a ladrar, de Xardín desordenado

Aprendendo a ladrar, Xardín desordenado Aprendendo a ladraré o novo disco de Xardín desordenado.

“Dende 1.963 ata a data designáronse 52 autores no Día dás Letras Galegas. Dos 52, unicamente 3 foron mulleres: Rosalía de Castro (1963), Francisca Herrera Garrido (1987) e María Mariño (2007).
É un dato que se comenta só.
Á xente de Xardín Desordenado gústanos contrapoñelo con outro dato, aínda que oficioso: o da abafadora maioría de poetas mulleres obtendo hoxe en día premios de todo tipo e ocupando foros solemnes ou recitais en bares. Un percorrido idéntico ao realizado polas mulleres nas últimas décadas e en todos os ámbitos.
“Aprendendo a ladrar” podería presentarse como a nosa homenaxe a ese esforzo e a ese triunfo; pero non o é, senón simplemente o desfrute dos magníficos textos ofrecidos polo talento feminino, para compoñer cancións con eles.
Ao final incluíronse 17 autoras no CD, pero quédanos o resentimento de deixar no caixón case outras tantas cancións (as decisións ao respecto resultaron unha auténtica tortura) con textos de idéntica calidade. De feito, non descartamos a edición dun “Aprendendo a ladrar, segunda parte”.
As poetas incluídas en “Aprendendo a ladrar” son:
Lucía Aldao
Olga Novo
Yolanda Castaño
María do Cebreiro
María Lado
Marica Campo
Emma Couceiro
Luísa Castro
Iolanda Zúñiga
Rosalía de Castro
Luz Pichel
Cristal Méndez
Marta Dacosta
Chus Pato
Emma Pedreira
Estíbaliz Espinosa
Mª do Carme Kruckenberg”